زیبایی چهره ما به موهایمان بستگی دارد اما بدنمان بدون موها زیباتر است ،وسایل آرایشی به ما کمک میکنند تا از شر این موهای زائد خلاص شویم و پوستی صاف و یکدست داشته باشیم

 

 برداشتن موهای زائد یکی از کارهای روزمره خانم هاست که می تواند در بدن یا صورت با استفاده از یکی از متدهای مختلف انجام شود اگر موهای زائد را به صورت دائم بردارید، از یکی از کارهای روزمره تان می کاهید.

روش های غیر دائمی:
1- برداشتن مو با موچین: در این روش به صورت تک تک موها توسط موچین برداشته می شود، این کار برای قسمت های کوچکی از صورت مناسب است. در این روش 8-3 هفته بعد موها مجددا رشد می کند.
قبل از استفاده از موچین و پس از آن نیز باید موضع را با پنبه الکلی تمیز کنید. اگر مو از وسط شکسته شود، ممکن است به زیر پوست رشد کند و به صورت موی زیر پوستی درآید.
2- اصلاح: در این روش می توان از تیغ های اصلاح یا اصلاح برقی استفاده کرد، در واقع مو را نزدیک پوست قطع می کنید. همه می گویند اصلاح باعث ضخیم شدن مو می شود اما این واقعیت ندارد. انتهای مو (سر مو) نازک است و وقتی ان را اصلاح می کنید سر آن کنده می شود و ضخیم تر به نظر می آید. اگر از تیغ اصلاح یا تیغ های یکبار مصرف استفاده می کنید، ابتدا پوست خود را مرطوب کنید و روی آن را با کرم اصلاح یا صابون بپوشانید و در جهت رویش مو آن را اصلاح کنید. موها 3-1 روز بعد مجددا رشد خواهد کرد. مزیت این روش این است که در همه جای بدن می توانید آن را به کار ببرید. احتمال موهای زیر پوستی در خط بیکینی بیشتر است.
3- وکس: ابتدا وکس را که یک ماده چسبنده است روی پوست بمالید و روی آن را با یک پارچه بپوشانید، پس از چند دقیقه با سرعت نوارهای پارچه های را از روی آن بکنید که موها نیز همراه آن کنده شود. بعضی از انواع وکس ها بدون نوار پارچه ای استفاده می شود و در همه جای بدن قابل استفاده است خصوصا صورت، زیر بغل، پاها و نواحی بیکینی. 6-3 هفته بعد مجددا موها رشد می کنند.
عوارض احتمالی: قرمزی، جوش های قرمز و نیز عفونت اطراف فولیکول های مو که فولیکولیت نامیده می شود. هر چه بیشتر وکس کنید احتمال عفونت کمتر می شود. موها باید 6 میلیمتر رشد کنند تا بتوان مجددا وکس کرد.
4- هورمون ها: بعضی وقت ها در دوران یائسگی یا اختلالات هورمونی نظیر pco ممکن است موهای زائد رشد کنند و پزشک برای درمان این اختلالات برای شما قرص های جلوگیری از بارداری تجویز کند.
5- الکترولیز: جریان برق توسط یک سوزن وارد فولیکول مو و باعث تخریب آن می شود. بهتر است توسط یک فرد آموزش دیده و مجرب انجام شود. 2-1 هفته بعد تکرار شود تا زمانی که کاملا موها از بین بروند.
6- کرم های موبر: این کرم ها یا لوسیون ها پروتئین های سازنده مو را می شکنند و حل می کنند. برای پاها، زیر بغل ها و نواحی بیکینی مناسب است. فرمول های اختصاصی برای صورت وجود دارد و روی موهای ضخیم اثر ندارد. اثر آن از چند روز تا چند هفته باقی می ماند.
عوارض احتمالی: همانطور که پروتئین های مو را حل می کند ممکن است (اگر پوست خیلی حساس باشد یا مدت طولانی روی پوست بماند) پروتئین های پوست را نیز حل کنند. برای پیشگیری باید دقیقا دستورات آن را قبل از مصرف بخوانید.
7- کرم های تجویزی: کرم هایی است که هر روز آن را باید بر روی پوست بمالید. موها را از بین نمی برد بلکه تنها رشد آن را کند می کند و باعث می شود مو نازک تر و دیرتر رشد کند. همزمان با اصلاح و لیزر می توان از آن استفاده کرد. در بین زمان های درمان با لیزر یا IPL قابل استفاده است.

         
روش های دائمی:
لیزر و Pulsed Light
توسط نورهای قوی با استفاده از این تکنولوژی ها موها به شدت تخریب می شوند. این روش ها، روش های دائمی است و لیزرها به عنوان موثرترین روش برداشتن دائمی موهای زائد شناخته شده است. در این روش فولیکول مو مورد هدف قرار می گیرد و باعث تخریب غددی می شود که فولیکول را رشد می دهد. انواع آن ها در بیمار های مختلف استفاده می شود و روی همه بدن قابل استفاده است. البته روی پوست های روشن با موهای تیره بیشترین اثر را دارد. برای موهای بلوند مناسب نیست و حتما باید توسط متخصص انجام شود که از عوارض پوستی و سوختگی پرهیز شود. برای هر بیمار با هر نوع تیپ پوستی می توان از لیزر استفاده کرد و برای هر بیمار باید جداگانه تصمیم گرفت که چه لیزری مناسب است. 12-6 ماه نیاز به درمان دارد و 12-6 ماه بعد مجددا تکرار می شود. 
عوارض احتمالی: تورم، قرمزی و خیلی کمتر اسکار و سوختگی.

 

نوعروس