مراسم ازدواج در شهرها و روستاهاى مختلف استان يزد با اندکى تفاوت به يکديگر شبيه هستند. ابتدا خواهر و مادر داماد براى ديدن دختر به خانه آنها مى‌روند؛ اگر دختر را پسنديد هفته بعد با يک حلقه انگشتر، يک جفت کفش و يک جعبه شيرينى دوباره به خانه آنها رفته و دختر را خواستگارى مى‌کنند. چند روز بعد از خواستگاري، اقوام داماد همراه با عاقد به خانه عروس رفته را بر سر سفره مى‌نشانند. در سفره عقد بادام، گردو، فندوق، فلفل سياه، زنجبيل، دارچين، نقل، نبات، عسل، روغن، نن، پنير و سبزى خوردن، ماست و ميوه مى‌گذارند.


در روز عقدکنان، عاقد از عروس بله را مى‌گيرد. سپس سفره سفيدى به نشانه سپيدبختى روى سر عروس مى‌گيرند و دو کله ياد و تکه قند را به‌هم مى‌سانيد و مى‌خوانند. مسابم، مسابم. دخترها و زنان مى‌پرسند؟ چى‌چى مسابي؟ - مهر محبت مسابم - براى کي؟ - براى عروس و دوماد.


بعد از عروس و داماد از زن، شوهران جوان ديگر نيز اسم مى‌برد. بعد با نخ و سوزن پارچه سفيدى را مى‌دوزند 

چى چى مى‌دوزي؟
مهر و محبت مى‌دزوم
براى کى مى‌دوزي؟
براى عروس و داماد.

به اين مراسم پيش از آمدن داماد نزد عروس ”روس کردن“ مى‌گويند. آنگاه داماد را کنار عروس روبه‌روى آئينه مى‌نشانند. داماد براى ديدن عروس رونما مى‌دهد و خويشان عروس و داماد به آن دو رونما مى‌دهند. مادرزن حلقه انگشتر را به‌دست داماد مى‌کند و داماد هم به دست عروس حلقه مى‌گذارد. سپس يکى از نزديکان عروس، ظرف آبى آورده و داماد مشتى پول درون آب مى‌ريزد. آب را درون راهرو ريخته و پول را به‌عنوان شگون برمى‌دارند. رقص، آواز، شادى و عربونه زدن ساعت‌ها ادامه مى‌يابد.

 هنگام بردن عروس به خانه داماد سر هر کوچه از نزديکان داماد يکى پيش مى‌آيد و با خوش‌آمد گوئي، پااندازى نظير يک قطعه طلا يا سفرهاى تفريحى يا سراندازى مانند سفرهاى زيارتى مانند سفر حج يا مشهد مقدس را به عروس تقديم مى‌کند. درهمان شب يا شب پيش از عقد، سيني، مى‌برند. به اين ترتيب که برنج، روغن، قند، پارچه و ديگر لوازم را داخل سينى‌هاى بزرگ گذاشته و به خانه عروس مى‌برند. (اين رسم امروزه بيشتر در روستاها برگزار مى‌شود)


دو روز بعد ساير اقوام عروس و داماد، لوزامى مثل ظرف و وسايل خانه را به رسم پيشکش به خانه داماد مى‌برند. به اين پيشکش‌ها ”جاخالي“ مى‌گويند. در مرحله بعد خانواده عروس و داماد هر يک نبوت عروس و داماد را به خانه خود دعوت کرده و ميهمانى مى‌دهند که به آن پاگشا مى‌گويند.