اختلاف نظر در دوران آشنایی و  نامزدی خیلی طبیعی است. شما دو آدم از دو جایگاه مختلف هستید که باید آنقدر با هم صحبت کنید و به تفاهم برسید تا بتوانید تو تکه جور پازل شوید. اما چطور باید یک گفتگوی صحیح در نامزدی داشت؟ چطور می  توان جنگ و دعوایی درست را مدیریت کرد؟


دعوا

اگر از راه و رسم گفت‌وگو بی‌خبر باشید،  هر چه می‌گویید نامزدتان از یک گوش می‌شنود و از گوش دیگر بیرون می‌کند. این مطلب را بخوانید و با کمک این راه‌ها، به گفتگویی درست و موثر برسید.

یکی باشید

وقتی درباره زندگی مشترک صحبت می کنید سعی کنید واقعا به آن نگاه مشترک داشته باشید. شما قرار نیست بعد از ازدواج همچنان حافظ منافع خانواده پدری تان باشید. با حفظ احترام به بزرگترها خط مشی زندگی دو نفره تان را تعیین کنید. و البته همان طور که از همسرتان توقع دارید بیش از آرزوها و خرده فرمایشات خانواده اش به خواسته های شما توجه کند، خودتان هم به منافع زندگی جدیدی که می سازید توجه کنید. به این ترتیب می توانید با همسرتان در یک جبهه قرار گیرید و خیلی از دلخوری ها و جنگ و دعواها را از میان بردارید.

مذاکره کنید

فکر کنید شما معتقدید عروسی باید در شهر پدری شما گرفته شود و همسرتان شهر محل سکونت تان در آینده را به عنوان محل مناسب عروسی پیشنهاد می کند. اگر شما روی حرف خود پافشاری کنید و بگویید «همین که من می گم، وگرنه عروسی بی عروسی» در واقع توقعات، شرایط یا توانایی های همسرتان را نادیده گرفته و آتش یک جنگ را روشن کرده اید. نادیده گرفتن احساسات طرف مقابل و شرایطی که در آن قرار دارد می‌تواند تیر خلاص را به گفت‌وگو بزند. این احساس ناخوشایند باعث خواهد شد که به جای ادامه دادن گفت‌وگو سپر دفاعی را در دست بگیرد و به جای آنکه پذیرای حرف‌های شما شود، خودش را به نشنیدن بزند. در چنین شرایطی، حتی اگر به شما اجازه دهد که برنده بحث شوید، بردتان واقعی نخواهد بود. همسر شما باید احساس کند نتیجه این مذاکره به نفع هر دوی شما و منطبق با شرایط هر دو شما است.

پس: نگویید این اتفاق باید بیفتد چون می‌خواهم، چون من می‌گویم. برای رسیدن به هدف‌تان گرو کشی نکنید و نگویید اگر تو حرفم را نپذیری من هم تلافی می‌کنم. صدای‌تان را پایین بیاورید. فضایی که میان شما ایجاد می‌شود، فضای مذاکره است نه جنگ.

نگذارید لجبازی به این گفت و گو وارد شود و به جای برد به دنبال حل مسئله باشید. آتش عروس و مادر شوهر، داماد و پدر شوهر، باجناق و خواهر شوهر و... را به پا نکنید و پای کسانی را که می‌دانید همسرتان روی آنها حساس است به این بحث باز نکنید

کسی قصد ضربه فنی شما را ندارد

حتی اگر شریک زندگی‌تان با شما مخالفت می‌کند یا احساسات‌تان را در بحث نادیده می‌گیرد، به خود بگویید که او قصد رنجاندنم را ندارد. به این فکر کنید که او با برنامه‌ریزی قبلی برای رنجاندن شما قدم برنداشته و آگاهانه نمی‌خواهد به شما و احساسات‌تان لطمه بزند. آدم ها پشت اشتباهات‌شان آرزوی ضربه زدن به دیگران را ندارند، پس کمی‌صبور باشید و با محبت و دلسوزی بیشتری حرف‌هایش را بشنوید.

وقتی به استدلال‌هایی که می‌آورد گوش دهید، بهتر می‌توانید اشتباهاتی که در ذهنش می‌گذرد را پیدا کنید و با آوردن دلایل درست و منطقی ذهنیاتش را تغییر دهید. این جریان به شما فرصت به اشتراک گذاشتن نظرات‌تان را می‌دهد و باعث می‌شود جریان گفت‌وگو را در دست بگیرید.

به محض مخالفت‌تان با یک موضوع، بحث را شروع نکنید. کمی‌به دلایل‌تان فکر کنید و با جملاتی پخته به بحث وارد شوید. اشتباهات قبلی‌اش را به رخش نکشید و نگذارید پای گذشته به این مکالمه باز شود. وقتی حرف می‌زند سکوت کنید و نشان دهید که به تک تک جملاتش فکر می‌کنید.

دعوای همسران

برد و باخت در میان نیست

یک گفت و گوی موفق، بر پایه احترام متقابل می‌چرخد. اگر شما خودتان را دانای کل بدانید و این تصور را ایجاد کنید که قصد قبولاندن نظرتان به او را دارید، هیچ وقت شنیده نمی‌شوید. حتی اگر با نگاهی که نامزدتان به موضوع دارد مخالفید، باز هم به او و نظرش احترام بگذارید. شما این شانس را دارید که به او برای درک بهتر موضوع کمک کنید اما تنها زمانی می‌توانید از این فرصت استفاده کنید که شمشیر را از رو نبسته باشید.

نگذارید لجبازی به این گفت و گو وارد شود و به جای برد به دنبال حل مسئله باشید. آتش عروس و مادر شوهر، داماد و پدر شوهر، باجناق و خواهر شوهر و... را به پا نکنید و پای کسانی را که می‌دانید همسرتان روی آنها حساس است به این بحث باز نکنید تا حالت دفاعی به خود نگیرد. هنگام بیان کردن ایده‌های‌تان، گاهی بگویید «درست می‌گویی! حالا نظرت راجع به این راه چیست؟»

به محض ورود تنش به گفت و گو، بگویید «من به حرف‌هایت فکر می‌کنم و بعدا دوباره در این مورد صحبت می‌کنیم.»